Örneğin Avrupa Gıda Güvenliği Otoritesi (EFSA) verilerine göre balıklarda PFOS seviyeleri 0.013–5.4 µg/kg arasında, yumurta ve et ürünlerinde ise 0.013–1.28 µg/kg arasında bulunmuştur. PubMed verileri yumurtalarda PFOA’nın >100 ng/g, kök sebzelerde ise PFBA’nın ~60 ng/g düzeyinde olduğunu bildirmiştir ve çocukların günlük PFAS alımının 30–90 ng/kg vücut ağırlığı arasında olduğu rapor edilmiştir (EFSA, 2020; PubMed, 2024). PFAS bileşikleri biyolojik olarak zor parçalanır ve bu nedenle sucul ve karasal ekosistemlerde biyobirikim ve biyobüyüme yoluyla trofik seviyeler boyunca taşınır. Özellikle kirli sularda yetişen plankton ve balıklar PFAS’ı bünyelerine alır, yırtıcı balıklara ve nihayetinde insanlara aktarır; bazı durumlarda PFOS ve PFCAs seviyeleri sudaki konsantrasyonlardan 5000 kata kadar daha yüksek bulunmuştur (Sunderland et al., 2019). Gıda yoluyla alınan PFAS, tiroid bozuklukları, bağışıklık sistemi baskılanması, karaciğer hasarı, üreme ve gelişimsel bozukluklar gibi ciddi sağlık sorunlarına neden olabilir (ATSDR, 2021). Ayrıca PFAS içeren atıksu çamurları ve kirlenmiş sulama suları aracılığıyla bitkiler de bu kimyasalları bünyelerine alabilir; yapraklı sebzelerde kısa zincirli PFAS’ların daha yüksek seviyelerde biriktiği gözlenmiştir.Ek olarak gıda temas ambalajları, fast-food paketleri ve yapışmaz pişirme malzemeleri de PFAS’ın doğrudan gıdaya bulaşmasına neden olabilmektedir (Food Navigator, 2024).